29 ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਅਸਲੀ ਯਹੂਦੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤਹਕਰਨ ਯਹੂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਲੀ ਸੁੰਨਤ ਉਹ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਦਿਲ ਤੋਂ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਵਸਥਾ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਆਦਮੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਅਸਲੀ ਯਹੂਦੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤਹਕਰਨ ਯਹੂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਲੀ ਸੁੰਨਤ ਉਹ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਦਿਲ ਤੋਂ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਵਸਥਾ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਉੱਤੇ ਹੈ
ਇਹ ਆਇਤ ਇਸ ਦਲੀਲ ਦੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
“ਅੰਦਰੋਂ” ਯਹੂਦੀ ਹੋਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਰੋਮੀਆਂ 2:17 ਦੀ ਦਲੀਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਅੰਦਰਲੀ ਹਕੀਕਤ ਹੀ ਉਹ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
“ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ” ਵਾਕ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੋਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਦਾ ਕੰਮ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮਸ਼ੀਨੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੰਨਣਾ ਸੱਚੀ ਸੁੰਨਤ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਸੱਚੀ ਸੁੰਨਤ ਆਤਮਾ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਸੱਚਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਸੱਚਾ ਯਹੂਦੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਯਸਾਯਾਹ 29:13, ਤਾਂ ਪਭੁ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਏਸ ਲਈ ਕਿ ਏਹ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਆਪਣਿਆਂ ਮੂੰਹਾਂ ਅਰ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਓਹਨਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਮੈਥੋਂ ਦੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਭੈ ਓਹਨਾਂ ਲਈ ਆਦਮੀਆਂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੀ ਹੈ…’
ਯਿਰਮਿਯਾਹ 4:4, ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸੁੰਨਤ ਕਰਾਓ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਖੱਲੜੀ ਲਹਾਓ, ਹੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਮਨੁੱਖੋ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਾਸੀਓ! ਮਤੇ ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਅੱਗ ਵਾਂਙੁ ਭੜਕ ਉੱਠੇ, ਉਹ ਬਲ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੀ ਬੁਰਿਆਈ ਦੇ ਕਾਰਨ।
ਇਹ ਵਿਵਸਥਾ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ
ਸੁੰਨਤ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਰਸਮਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਿਵਸਥਾ ਦੇ “ਅੱਖਰ” ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਮੁੱਖ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਦਿਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਗੱਲ ਵੀ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਪ੍ਰਤੀ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੱਧਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਜਿਹੇ ਆਦਮੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਯਹੂਦੀ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਵਡਿਆਈ ਬਾਹਰੀ ਦਿਖਾਵੇ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਵਡਿਆਈ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਨ ਤੋਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ।
ਸਿਧਾਂਤ:
ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਲਈ ਬਾਹਰੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅੰਦਰਲੀ ਗੱਲ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ:
ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸੁਭਾਅ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦਿਖਾਵਾ ਸਾਡੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨੀਵਾਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਬਾਈਬਲ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਰਦਰਸ਼ਤਾ ਹੈ।
ਯੂਹੰਨਾ 1:47: ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਨਥਾਨਿਏਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ, “ਦੇਖੋ, ਸੱਚਾ ਇਸਰਾਏਲੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਪਟ ਨਹੀਂ ਹੈ !”
ਫ਼ਿਲਿੱਪੀਆਂ 3:3: ਸੁੰਨਤੀ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ । ਸਾਡਾ ਮਾਣ ਕੇਵਲ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਉੱਤੇ ਹੈ । ਅਸੀਂ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ
