28 ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੂਦੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਬਾਹਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਯਹੂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁੰਨਤ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਕੇਵਲ ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਹੈ।
ਆਇਤ 28 ਅਤੇ 29, ਆਇਤ 17 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਦਲੀਲ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਅਤੇ ਚਰਮ ਬਿੰਦੂ ਹਨ। ਪੌਲੁਸ ਇਹ ਸਮਝਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸੱਚਾ ਯਹੂਦੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਿਹੜਾ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੀ ਧਾਰਮਿਕ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੋਂ ਸੱਚੀ ਆਤਮਿਕ ਹਕੀਕਤ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਆਇਤ 28 ਅਤੇ 29 ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ:
ਬਾਹਰਲਾ — ਅੰਦਰਲਾ
ਸਰੀਰ — ਦਿਲ
ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਬਿਵਸਥਾ — ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ — ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਵੱਲੋਂ
ਕਿਉਂਕਿ
ਇੱਥੇ “ਕਿਉਂਕਿ” ਸ਼ਬਦ ਸੱਚੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਗ਼ੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਨਤ ਨਾ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। “ਕਿਉਂਕਿ” ਸ਼ਬਦ ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੀ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮ ਜਾਂ ਅਨੁਭਵ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਮੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਆਇਤ ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਦਲੀਲ ਦਾ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪੱਖ ਦੱਸਦੀ ਹੈ — ਅਰਥਾਤ, ਸੱਚਾ ਯਹੂਦੀ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਯਹੂਦੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਬਾਹਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਯਹੂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁੰਨਤ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਕੇਵਲ ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਹੈ।
ਸੱਚਾ ਯਹੂਦੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਿਹੜਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸੁੰਨਤ ਕਰਵਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਸਿਰਫ਼ ਸਰੀਰ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇਣਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਵਚਨ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕਰੇ। ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੁੰਨਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਇਹ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਯਹੂਦੀ ਹੈ। ਬਾਹਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨਾਲ ਸਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਧਾਂਤ:
ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਉਸ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸੱਚੀ ਆਤਮਿਕ ਹਕੀਕਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ:
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਆਏ ਬਿਨਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਰੀਤਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੱਚੀ ਆਤਮਿਕ ਹਕੀਕਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਬਾਹਰੋਂ ਤਾਂ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣਾ ਆਤਮਿਕ ਆਲਸ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰਿਪੱਕ ਹੋਣ ਲਈ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਵਚਨ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸਮਝੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕਰੇ।
ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਿਊਂਦਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਜਿਊਂਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸਮਝਣਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਬਾਹਰੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸੱਚਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
