8 ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣਾ ਮਤਲਬ ਕੱਢਦੇ ਅਤੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪਰ [ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ]
ਇਹ “ਪਰ” ਇੱਕ ਵਿਰੋਧ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲਾ “ਪਰ” ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਪ੍ਰਤੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਆਇਤ 7 ਅਤੇ 8 ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਮਸੀਹੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ (ਆਇਤ 7), ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੋਲ ਅਜਿਹੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਹੈ (ਆਇਤ 8)।
ਜਿਹੜੇ ਆਪਣਾ ਮਤਲਬ ਕੱਢਦੇ
ਇਹ ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਪਿਛਲੇ ਆਇਤ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਹੈ।
ਇਸ ਆਇਤ ਨਾਲ ਪੌਲੁਸ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲ ਝੁਕਾਅ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹਨ। “ਆਪਣਾ ਮਤਲਬ ਕੱਢਣ ਵਾਲਾ” ਵਿਅਕਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਆਤਮ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਰਾਜ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਰੋਮੀਆਂ 3:11, ਕੋਈ ਵੀ ਸਮਝਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਖੋਜੀ ਨਹੀਂ।
“ਆਪਣਾ ਮਤਲਬ ਕੱਢਣ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿਰਾਏ ਦਾ ਨੌਕਰ, ਭਾਵ ਉਹ ਮਜ਼ਦੂਰ ਜੋ ਪੈਸੇ ਦੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਸੁਆਰਥ ਦੇ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ
ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸੱਚ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, “ਸੱਚ” ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਣ ਦੇ ਸ਼ੁਭ-ਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ। ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸੱਚ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, “ਸੱਚ” ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਣ ਦੇ ਸ਼ੁਭ-ਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਆਤਮ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੋਣਾ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਤਲਬ ਕੱਢਣ ਦੇ ਲਈ ਸੱਚ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਨ ਅਤੇ ਤੋੜਨ ਦੇ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੁਝਾਨ ਆਤਮਿਕ ਬਗਾਵਤ ਹੈ, ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਪ੍ਰਤੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਇੱਛਾ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਇਲ ਹੋਣ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ।
ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ
ਇਹ ਸਮੂਹ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਜ਼ਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ
ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ “ਸਜ਼ਾ” ਅਤੇ “ਗੁੱਸੇ” ਨਾਲ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨਗੇ। ਉਹ ਅਗਲੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ “ਦੁੱਖ” ਅਤੇ “ਸੰਕਟ” ਵੀ ਭੇਜਣਗੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
“ਕ੍ਰੋਧ” ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਉਹ ਸਖ਼ਤ ਗੁੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਅਟੱਲ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਪਢੰਡਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭੜਕਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕ ਉੱਠਣਗੇ। “ਗੁੱਸੇ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਦੁੱਖ, ਸੰਕਟ, ਬੇਚੈਨੀ, ਜਾਂ ਅਤਿਆਚਾਰ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਤੇਜ਼ ਜਾਂ ਧਮਾਕੇਦਾਰ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਇੱਛਾ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਸੱਚਾਈ ਪ੍ਰਤੀ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਿਧਾਂਤ:
ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਦੋ ਹੀ ਵਿਕਲਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਦੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਇੱਛਾ।
ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ:
ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਣਗੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਨਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਮਾਪਢੰਡ ਉੱਤੇ ਖਰੇ ਉੱਤਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਸਾਹਮਣੇ ਸਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਰੋਮੀਆਂ 3:10, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ-ਗ੍ਰੰਥ ਵੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਕੋਈ ਵੀ ਨੇਕ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਰੋਮੀਆਂ 3:20, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੇਕ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਵਿਵਸਥਾ ਦੁਆਰਾ ਤਾਂ ਪਾਪ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕੰਮ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਧਰਮੀ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਅ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਹੈ।
