5 ਪਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਜ਼ਿੱਦੀ ਦਿਲ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਅੰਤਮ ਸਜ਼ਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਦੇ ਲਈ ਸਜ਼ਾ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਸੱਚਾ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪਰ
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸ਼ਬਦ “ਪਰ” ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਪਿਛਲੀ ਗੱਲ ਦੇ ਉਲਟ ਹੈ। ਤੋਬਾ ਦੇ ਉਲਟ, ਅਸੀਂ ਦਿਲ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ।
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕਠੋਰ ਦੇ ਦੁਆਰਾ
ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ “ਅਨੁਸਾਰ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਮਿਆਰ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ। ਇੱਥੇ ਮਿਆਰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਨਿਆਂਇਕ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਇਕੱਠਾ ਹੋਣਾ ਹੈ।
ਲੋਕ ਦਿਲ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਕਠੋਰਤਾ” ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਡਾਕਟਰੀ ਸ਼ਬਦ “ਸਕਲੇਰੋਸਿਸ” ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ “ਦਿਲ ਦੀ ਸਕਲੇਰੋਸਿਸ” ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਸਰੀਰਕ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਸਖ਼ਤੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵਿਚਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦਿਲ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਪ੍ਰਤੀ, ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਤੀ, ਇੱਕ ਹਠੀਲਾ ਜਾਂ ਕਠੋਰ ਦਿਲ ਹੈ। ਇਹ ਆਤਮਿਕ ਸਕਲੇਰੋਸਿਸ (ਕਠੋਰਤਾ) ਹੈ।
ਅਤੇ ਜ਼ਿੱਦੀ ਦਿਲ ਦੇ ਦੁਆਰਾ
“ਜ਼ਿੱਦੀ ਦਿਲ” ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਕਠੋਰ ਦਿਲ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਿਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਜ਼ਾ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ
ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਲਈ ਉਸ ਦਿਨ ਤੱਕ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਭੰਡਾਰ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਕਠੋਰ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਨਿਆਂ ਡੋਲ੍ਹਣਗੇ। ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਤੋਬਾ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਭਾਰੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅੰਤਮ ਸਜ਼ਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਦੇ ਲਈ
ਇਹ ਦਿਨ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨ ਹੈ। ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਾਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਕ੍ਰੋਧ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਪਵੇਗਾ। ਇਹ ਗ਼ੈਰ-ਮਸੀਹੀਆਂ/ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਲਈ ਵੱਡੇ ਚਿੱਟੇ ਸਿੰਘਾਸਣ ਦਾ ਨਿਆਂ ਹੈ। ਕ੍ਰੋਧ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਇੱਕ ਠੀਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪਹਿਲੂ ਹੈ।
ਜਿਸ ਦਿਨ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਸੱਚਾ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ
ਉਹ ਦਿਨ ਸਿਰਫ਼ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਹੀ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਇਹ “ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ)” ਦਾ ਦਿਨ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ “ਧਾਰਮਿਕ ਜਾਂ ਨਿਰਪੱਖ ਨਿਆਂ” ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਆਪਣੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸਚਾਈ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕਰਨਗੇ (ਰੋਮੀਆਂ 2:2), ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋਵੇਗਾ (ਰੋਮੀਆਂ 2:11)।
ਸਿਧਾਂਤ:
ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਦਿਲ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ:
ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਅਣਜਾਣ ਰਹਿਣਾ ਚੁਣਿਆ। ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਹੈ: (1) ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਕੇ (ਅਧਿਆਇ 1) ਅਤੇ (2) ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਕੇ (ਅਧਿਆਇ 2)।
ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਰਪੱਖ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਕਠੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਪ੍ਰਤੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਰਵੱਈਏ ਦੇ ਬੁਰੇ ਨਤੀਜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
