29 ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਟਤਾ, ਬੁਰਾਈ, ਲੋਭ ਅਤੇ ਵੈਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ । ਉਹ ਈਰਖਾ, ਕਤਲ, ਝਗੜੇ, ਧੋਖਾ ਅਤੇ ਬਦਨੀਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਏ । ਉਹ ਚੁਗਲਖੋਰ,
ਝਗੜੇ,
“ਝਗੜਾ” ਉਹ ਸੁਭਾਅ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝਗੜੇ ਕਰਨ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਝਗੜਾ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਗੁਟਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕਲੀਸਿਯਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਮਤਭੇਦ ਅਤੇ ਬਹਿਸ ਪੈਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਰ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਵਿਵਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਝਗੜਾਲੂ ਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਿਧਾਂਤ:
ਝਗੜਾ ਪਾਪ ਹੈ।
ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ:
ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਹਿਸ ਜਾਂ ਮੌਖਿਕ ਲੜਾਈ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਝਗੜਾਲੂ ਸੁਭਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਝਗੜਾ ਅਕਸਰ ਲਾਲਚ, ਹੰਕਾਰ, ਮਾਣ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਬਹਿਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਕੀ ਮੈਂ ਸੱਚਾਈ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਬਦਾਂ ਉੱਤੇ ਝਗੜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਅਤੇ ਕੀ ਇਹ ਗੱਲ ਬਹਿਸ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ?
