28 ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਬਾਰੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣਾ ਠੀਕ ਨਾ ਸਮਝਿਆ। ਇਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਿਹੜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਹੁਣ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਕ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ — ਇੱਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਸਹਾਰੇ। ਪੰਜ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਜੀ (ਅਤੇ ਆਖਰੀ) ਵਾਰ, ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ (ਰੋਮੀਆਂ 1:24, 26)।
ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਬਾਰੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣਾ ਠੀਕ ਨਾ ਸਮਝਿਆ
ਇੱਥੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਵੱਲੋਂ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। “ਸਮਝਿਆ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨਾ।” ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਤੇ ਖਰੇ ਨਹੀਂ ਉਤਰੇ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋਏ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਅਗਲੇ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਅਸਫਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ
“ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਬੁੱਧੀ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਉਹ ਬੁੱਧੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਰੱਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਯੂਨਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ “ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ” ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਮਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਬਣਾਏ ਕਾਇਦੇ ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਖਰਾ ਨਹੀਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਾ ਕੀਤੀ ਬੁੱਧੀ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਨੈਤਿਕ ਪੱਖੋਂ ਸਹੀ ਫੈਸਲੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਿਹੜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ
ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮਨ ਦਾ ਰੁਝਾਨ “ਉਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।” “ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਉਹ ਗੱਲਾਂ “ਜੋ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ” ਜਾਂ “ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਹਨ।” ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਨੈਤਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਗੱਲਾਂ ਹਨ।
ਸਿਧਾਂਤ:
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਭੁਗਤਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ:
ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਮਲਿੰਗੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਪ੍ਰਤੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋਏ ਹਨ। ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਯੋਗ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਅਧੂਰੀ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੈ; ਇੱਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮਨ/ਬੁੱਧੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੀਤੁਸ 1:15, ਜਿਹੜੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਜਾਂ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਤੇ ਅੰਤਹਕਰਨ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
