25 ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਝੂਠ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਬਜਾਏ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਅਨੰਤਕਾਲ ਤੱਕ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ। ਆਮੀਨ।
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਝੂਠ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ
ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ “ਝੂਠ” ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਝੂਠ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਝੂਠਾ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਟਾਂਦਰਾ ਕੀਤਾ (ਆਇਤ 23), ਹੁਣ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇੱਥੇ, “ਸੱਚਾਈ” ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਬਾਈਬਲ ਪ੍ਰਤੀ “ਨਾ” ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਹੋਰ ਥੱਲੇ ਡਿਗਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ੁਭ-ਸਮਾਚਾਰ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੋਰ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਬਜਾਏ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ ਦੇ
ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਖੁਦਮੁਖਤਾਰੀ ਵੱਲ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਵਾਦ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾ ਨੂੰ ਗੁਆ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਕਰਤਾ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ, ਸੰਪੂਰਨ, ਬੇਸ਼ਰਤ, ਅਤੇ ਸਰਵ-ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਅਤੇ ਸਰਵ-ਗਿਆਨੀ ਹੈ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਪਣੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੇ ਲਈ ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੂਰਖਤਾ ਹੈ।
ਜਿਹੜੇ ਅਨੰਤਕਾਲ ਤੱਕ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ
ਇਹ ਇੱਕ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੈ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਪਰਮੇਸ਼ਰ “ਸਦਾ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ” ਹਨ। ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਉਚਿਤ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਆਮੀਨ।
ਸ਼ਬਦ “ਆਮੀਨ” ਪਿਛਲੇ ਕਥਨ ਉੱਤੇ ਸਹਿਮਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸਿਧਾਂਤ:
ਸਾਡੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਿਨਸੀ “ਕ੍ਰਾਂਤੀ” ਪੱਛਮੀ ਸਭਿਅਤਾ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।
ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ
ਜੀਵਨ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਮਾਪਦੰਡ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਭਿਅਤਾ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਕੋਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਗੁਲਾਮ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਬੰਧਕ ਵਿੱਚ ਜਕੜੇ ਰਹੀਏ। ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਇੱਕ “ਝੂਠ” ਹੈ ਜੋ ਸੱਚੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
