8 ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਚਰਚਾ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਰੋਮੀਆਂ ਦੇ ਪੱਤਰ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ।
ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਇਹ ਆਦਤ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੱਤਰ ਲਿਖਦਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਆਦਤ ਸਿਰਫ਼ ਗਲਾਤੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਜੋ ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ
ਸ਼ਬਦ “ਆਪਣੇ” ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਪੌਲੁਸ ਦੇ ਲਈ ਨਿੱਜੀ ਸਨ।
ਇਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਆਪਣੇ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੀਆਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਕਹਿਣ, “ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੱਚਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ।” ਸਰਗਰਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਜੀਵਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਸੱਚਾਈ ਕਰਕੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਲੀਸਿਯਾ ਦਾ ਵਾਧਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਇਸ ਇੱਛਾ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ। ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਜੋ ਮਸੀਹਤ ਪ੍ਰਤੀ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕ ਰਵੱਈਆ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੂੰ ਡਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੱਚਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਿਰਫ਼ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਵਚਨ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਹੈ।
