ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤਾਂ ਦਾਊਦ ਦੇ ਵੰਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਾਰੇ ਹੈ
ਪਵਿੱਤਰ-ਗ੍ਰੰਥ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਬਾਰੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਸੀਹ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਹਨ। ਸ਼ੁਭ-ਸਮਾਚਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਤਵ ਅਤੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਸ਼ਬਦ “ਬਾਰੇ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ – ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ। ਇਹ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਪੇਰੀ (ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ) ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ “ਘੇਰਾ” ਅਤੇ “ਦਾਇਰਾ” ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁਭ-ਸਮਾਚਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਾਰੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਾਰੇ-ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਹੈ; ਉਹ ਸ਼ੁਭ-ਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਸਾਰ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ (ਪ੍ਰਭੂ) ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੋਵੇਂ ਸਨ। “ਪੁੱਤਰ” ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਲੇਖ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਏਕ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਚਨ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜਿਹੜੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤਾਂ ਦਾਊਦ ਦੇ ਵੰਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ
ਮਸੀਹ ਸਿਰਫ਼ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਸਨ। ਇਹ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਰਾਹੀਂ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਦਾਊਦ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਤੋਂ ਸਨ। ਉਹ ਅਸਲੀ ਮਨੁੱਖ ਸਨ। ਇਹ ਆਇਤ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੇ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅਗਲੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਾਂਗੇ।
ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਦਾਊਦ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਬਦ “ਪੈਦਾ ਹੋਏ” ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ — ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ। ਇੱਥੇ ਵਿਚਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੁਝ ਬਣੇ ਜੋ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਮਸੀਹ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਛੱਡੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਏ। ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ — ਜੋ ਕਿ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਦੇ ਸਦੱਸ ਬਣਨਾ ਸੀ। ਉਹ ਕਈ ਅਰਬਾਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸਦੀਪਕ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਸਨ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਉਹ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਗਏ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਇਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ (ਆਇਤ 1:14) ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਿਆ ਹੈ,
ਯੂਹੰਨਾ 1:14, ਸ਼ਬਦ ਨੇ ਦੇਹ ਧਾਰ ਕੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਾਪ ਦੇਖਿਆ ਜਿਹੜਾ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਇਹ ਪ੍ਰਤਾਪ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਇੱਕਲੌਤੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
“ਦਾਊਦ ਦੇ ਵੰਸ਼” ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਮਾਤਾ ਸੀ ਪਰ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮਰਿਯਮ ਦਾਊਦ ਦੀ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ, ਜੋ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨਾਥਾਨ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ।
“ਸਰੀਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ — ਮਸੀਹ ਦਾ ਭੌਤਿਕ ਸਰੀਰ। “ਵੰਸ਼” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ — ਯਿਸੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦਾਊਦ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਸ਼ੁਭ-ਸਮਾਚਾਰ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਤਵ ਅਤੇ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਦੀਪਕ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਰਵਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਵੀ ਸਨ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸ਼ੁਭ-ਸਮਾਚਾਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਕਦਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਤਵ ਰਾਹੀਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਘੱਟ ਕੀਮਤੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਦੀ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਹੋਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਤਵ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਸਿਧਾਂਤ:
ਸਾਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਹੋਣ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਨਾਲ ਉਲਝਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ:
ਸਾਨੂੰ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਹੋਣ ਨਾਲ ਉਲਝਾਇਆ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਕੀਕਤਾਂ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਹੋਣਾ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣਾ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਵਿਅਕਤੀ (ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ) ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਮਸੀਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਹੀ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ ਇਸ ਲਈ ਆਏ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਲਈ ਮਰਨ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵਿਚੋਲਾ ਬਣੇ। ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਚੋਲੇ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
1 ਤਿਮੋਥਿ 2:5 ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਇੱਕ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਿਚੋਲਾ ਵੀ ਇੱਕ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਹਨ…
